تنها صداست که میماند

زیبایی جهان به صدا و صداهاست.

ستایش صدا اما، سرزنش سکوت نیست

که سکوت، خود زمان گوش سپردن

به صدای درون است و آن هم صداست.

.

من
خالی از عاطفه و خشم
خالی از خویشی و غربت
گیج و مبهوت بین بودن و نبودن
عشق
آخرین همسفر من
مثل تو منو رها کرد
حالا دستام مونده و تنهایی من

ای دریغ از من، که بیخود مثل تو
گم شدم، گم شدم تو ظلمت تن
ای دریغ از تو، که مثل عکس عشق
هنوزم داد می زنی، تو آیینه ی من

وای
گریه مون هیچ، خنده مون هیچ
باخته و برنده مون هیچ
تنها آغوش تو مونده، غیر از اون هیچ

ای
ای مثل من تک و تنها
دستامو بگیر که عمر رفت
همه چی تویی، زمین و آسمون هیچ

بي تو ميميرم، همۀ بود و نبود
بيا پر کن، منو اي خورشيد دل سرد
بي تو ميميرم، مثل قلب چراغ
نور تو بودي، کي منو از تو جدا کرد

زویا زاکاریان
سیاوش قمیشی
اریک آرکانت

ابی ۱۳۵۶

خالی

شکنجه گر...