تقدیر

کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنه

اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر میکنی حس میکنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره

باید تو رو پیدا کنم هر روز تنهاتر نشی

راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی

باید تو رو پیدا کنم شاید هنوز هم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

.

پ . ن

کاش آدما و عشقشون هم مثل شعرها و ترانه ها بودند در واقع این حس ها در ذات انسانها هست که اگر نبود نه شعری سروده میشد و نه ترانه ای خونده میشد و نه حتی ترانه ها و خواننده ها طرفدار پیدا میکردند اما اینکه چرا آدما به این احساسات درونی و ذاتی وفادار باقی نمیمونن بسی جای سواله ! در دنیا چیزی یا حسی زیباتر و دوست داشتنی تر از حس دوست داشتن و عشق نیست اما متاسفانه خیلی وقتها مادیات باعث میشه آدما چشمشون رو به روی عشق ببندند و پی شهوت زندگی برن. منظورم از شهوت تنها شهوت جنسی نیست شهوت به همه لذایذ دنیوی ...

شکنجه گر...