شکنجه گر

کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنهاون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنهدلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبوروقتی به من فکر میکنی حس میکنم از راه دورآخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می برهعطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پرهباید تو رو پیدا کنم هر روز تنهاتر نشیراضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشیپیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنیمحکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنیباید تو رو پیدا کنم شاید هنوز هم دیر نیستتو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست.پ . نکاش آدما و عشقشون هم مثل شعرها و ترانه ...